हेटौंडा,२७ पुस,प्रदेश ३ को नाम बागमती घोषणा भएको छ । प्रदेश ३ का सभामुख सानुकुमार श्रेष्ठले आईतबार बसेको दोस्रो प्रदेशसभा बैठकमा प्रदेश ३ को नाम बागमती घोषणा गरेका हुन् ।

प्रदेश ३ को नामको लागि एक मात्र नाम बागमती प्रस्ताव गरिएको थियो ।  आईतबार प्रदेश ३ को नाम बागमती राख्ने काङ्ग्रेस संसदीय दलका नेता इन्द्रबहादुर बानियाँको प्रस्तावमा मतदान हुदाँ १०८ प्रदेश सदस्यले प्रदेशको नाम बागमती राख्ने पक्षमा मतदान गरेका थिए !

बिक्की गुप्ता आठ महिना अगाडीसम्म मलेशियाको पेनाङ स्थित टप ग्लोव कम्पनीमा काम गर्दथे । कम्पनीले लगाएको काम जसरी पनि गर्नैपर्ने । काममा थोरैमात्र तलमाथि भए सुपरभाइजरको मनपरी गाली । ‘तेरो बाउको कम्पनी हो ? यहाँ जे भनिन्छ, त्यहि गर्नुपर्दछ’ यस्तो गाली त उनले कति खाए कति । ” उनीहरु हामी काम गर्न जानेहरुलाई गुलाम(दास) जस्तै ठान्छन्, बल्लतल्ल काटेर फर्किएँ”,  मलेशिया बसाई सम्झिंदै उनी भन्छन् “हामी कुरै नबुझि विदेश जान्छौं अनी पछुताउँछौं ।”

मलेशियामा काम गर्दा मासिक १ हजार रिंगिट तलव थियो । त्यो पनि समयमा पाउन मुस्किल । त्यसमाथि कम्पनीले तोकिदिएको क्याण्टिनमै खानुपर्ने बाध्यता । डेढ लाख खर्च गरेर मलेसिया गएका बिक्कीलाई त्यहि लगानी उठाउनै सकस पर्यो । विदेशमा गोता खाइरहेको बेला उनलाई त्यहिबीचमा नेपालबाट मिल्ने साथि रिसाल रमन साहले फोन गरे, ‘आइज स्वदेशमै केहि गरौं’ भन्ने उत्साह सहित । रिसालको प्रस्ताव मरभूमीमा पानी परेजस्तै थियो उनका लागि । त्यसैले दुई वर्ष पूरा हुनासाथ नेपाल फर्केर स्वरोजगार हुने हुटहुटी भयो बिक्कीलाई ।

रिसाल, प्लस टु सकेर बसेका युवा जसलाई नेपालमै केहि गर्नुपर्दछ भन्ने लाग्थ्यो । त्यसैले उनले आफूलाई पनि कमाई हुने र अरुलाई पनि रोजगारी दिन सकिने सानो लगानीको काम के गर्ने होला भन्ने खोजि गरिरहेका थिए । बुझ्दै जाँदा उनले आफ्ना पितापुर्खाले कहिल्यै नगरेको एउटा काममा थोरै लगानीमा राम्रो प्रतिफल हुने देखे । त्यो थियो पुरुषका लागि व्यवस्थीत शैलुन जुन स्वयं उनका लागि भनें नौलो थियो । तर यसमा उनलाई आँट थियो अर्का साथि राजेश ठाकुरको जोसँग काठमाडौंका केहि राम्रा पार्लरमा काम गरेको अनुभव थियो । २३ बर्षे राजेश वीरगञ्ज फर्केर पार्लर खोल्न तयार भएपछि नयाँ व्यवसायको योजना बन्यो तीन युवाको ।

राजेश काठमाडौं बसाई बिट मार्दै वीरगञ्ज फर्किए । उता शैलुन सुरु गर्ने चाँजोपाँजो मिलाइसकेका थिए रिसालले । वीरगञ्जको घण्टाघर नजिकै गत २०७६ जेठ ३ गते सुरु भयो द वियर्ड सप । बिक्कि मलेशियाबाट फर्केर त्यसमै मिसिन आइपुगे ।

रिसालले बाह्य काम हेरे । बिक्कीले आन्तरिक प्रवन्धको । अनी राजेशको सीपले लोभ्याउँदै लग्यो आकर्षक हेयर स्टाइलका पारखीहरुलाई । वीरगञ्जमा छोटो समयमै नाम कमाउन उनीहरुलाई खासै गाह्रो परेन । भारतको पञ्जावबाट समेत तालिम लिएर आएका राजेशको कला राम्रैसँग जम्यो । यहिबीचमा ७ जना कामदार थपिए शैलुनमा । कमाई पनि क्रमशः बढ्दै गयो ।

सुरुमा मासिक २० २५ हजार तलवमा कामदार राखेको द वियर्ड सपले अहिले भनें तरिका फेरेको छ । दिनभरीमा जति कमार्ई हुन्छ, काम गर्ने कामदारको आधा अनी आधा सञ्चालकको । खाना, खाजा सञ्चालकले नै उपलव्ध गराउँछन् । यसले सञ्चालकलाई घाटा भएन, न त कामदारलाई नै । कामदारहरुले पहिले भन्दा बढी कमाउन थालेका छन् किनकी जति बढी काम, उति धेरै कमाई । यसले कामदार सन्तुष्ट छन् । आफ्नो शैलुनमा एकजनाले त मासिक ५० हजार हाराहारी कमाउने गरेको रिसाल बताउँछन् ।

व्यवसाय राम्रैसँग जम्दै गएपछि उनीहरुले गत पुष १८ गते वीरगञ्जमा अर्को पार्लर सुरु गरे पानीटंकीमा । यसलाई उनीहरुले द वियर्ड सप-२ नाम दिएका छन् । अव छिट्टै एउटा शैलुन थपेर तीन पुर्याउने योजना छ उनीहरुको । सँगसँगै कामदार पनि थपिंदै जानेछन् । कामको चाप बढ्दै गएपछि भोलीदेखि दुईजना कामदार थपिंदैछन् !

तीन युवाले झण्डै १० लाख जति लगानी गरेका छन् यी आधुनिक पार्लर तयार पार्न । केहि ऋण बैंकले पत्यायो, केहि आफन्त र साथिभाइले दिए । कमाई सन्तुष्ट हुने खालकै छ । मासिक ३ लाख जतिको  कारोवार हुन्छ एउटै शैलुनबाट । त्यसबाट कामदारको खर्च, खाना र बसोवासको खर्च हुन्छ । यति हुँदा पनि तीनजनाको लागि राम्रै बचत हुन्छ । दोश्रो शैलुन सुरु भएपछि कमाई पनि बढ्ने आश छ यी युवाको । “अव ऋण तिरिसक्न पाए थप लगानी गरेर व्यवसाय विस्तार गर्न हुन्थ्यो” उमेरले २२ मा हिंड्दै गरेका रिसाल भन्छन् ।

राजेशका बाबुआमा उनी सानै हुँदा विते । त्यसैले दुःखसुख हुर्किएका उनले आत्मनिर्भर हुन सिकेको सीपले अहिले स्वरोजगार बनाएको छ । तर रिसाल र बिक्कीका लागि भनें यो काम सजिलो भएन । “मेरो अगाडी त कुरा गर्दैनन् तर पछाडी कुरा काट्नेहरु धेरै छन्” रिसाल भन्छन्, “अरु जातले गर्ने काम गरेको भनेर धेरैले होच्याउने गरेको सुनेको छु ।” तर गरिखान लाज मान्नु हुन्न भन्नेमा स्पष्ट उनलाई परिवारले भनें राम्रो साथ सहयोग दिएका छन् । युएईमा रोजगारी गरेर फर्केका उनका दाजु विशालको स्वदेशमा नै काम गर्न थालेको भाइलाई हौसला छ । बाबुआमाको पनि उत्तिकै साथ छ ।

व्यवसाय विस्तारै स्थापित हुँदै गएपछि प्लस टु सकेका रिसालको अव विविएस भर्ना हुने तयारी छ । ” एक बर्ष व्यवसाय व्यवस्थीत गर्न नै समय लाग्यो” उनी भन्छन् “अव त यो बर्ष ठाकुरराम बहुमुखि क्याम्पसमा विविएस भर्ना भइहाल्ने हो ।”

वैदेशिक रोजगार भोगेर फर्केका बिक्किका लागि त त्यहि मलेशियाको रोजगारी स्वयं एउटा पाठशाला भएको छ स्वदेशमा नै काम गर्नका लागि । उनी भन्छन्ः विदेश जान लागेकाहरुलाई मेरो सल्लाह, हामी त्यहाँ भन्दा धेरै कमाई यहिं गर्न सक्छौं, त्यसैले हाम्फाल्दै विदेश नजाउँ ।

कतिपयलाई हेर्दा सामान्य नै लाग्ला यो काम । तर २३ बर्ष भन्दा कम उमेरका युवाले गरेको यो व्यवसायले उनीहरुलाई मात्र स्वरोजगार बनाएको छैन अरुलाई पनि रोजगारी  सिर्जना हुनु महत्वपूर्ण कुरा हो ।

तीन उत्साहि युवाले सुरु गरेको यो व्यवसायले स्वदेशमा नै काम गरेर राम्रोसँग कमाउन सकिन्छ भन्ने उदाहरण दिएको छ । उनीहरुले आफू मात्र कमाईरहेका छैनन्, ७ जनालाई उचित पारिश्रमिक सहितको रोजगारी दिएका छन् । दुईजना यहि हप्ता देखि थपिंदैछन् । २३ बर्ष नकटेका तीन युवाको सपनाले पखेंटा फिंजाउँदै छ । उनीहरुलाई खाँचो छ त केवल हौसलाको ।
via :-www.deshpradesh.com

बल्ल मुस्कुराए रामविलास !

सरकारसँग पाँचबुँदे सहमति भएपछि सर्लाहीका रामविलास महतोले सहमतिपत्रलाई बडो नियालेर हेरे । अनि, उनको अनुहारमा खुशी छचल्कियो ।

अनलाइनखबरसँग रामविलासले भने, ‘अब चाहिँ पैसा आउने आशा बढेको छ ।’

महतो उखुको बक्यौता रकम माग गर्दै आन्दोलन गर्न केही दिनअघि काठमाडौं आएका हुन् । ७० हिउँद काटेका महतोले धरधरी आँशु बगाउँदै आफ्नो पीडा सञ्चारकर्मीलाई सुनाएका थिए । उनको यो रुवाई उखु कृषकहरुले भोगिरहेको पीडाको प्रतिबिम्ब झैं बनिरहेको छ ।

रामविलासले भनेका थिए, ‘अब के गर्ने हजुर ? यो मालिक त केही पनि पैसा दिँदैन ।’

हुन पनि अन्नपूर्ण सुगर मिलले उखुको पैसा नदिएपछि उनको घरजग्गा नै लिलाम हुने अवस्थामा पुगेको थियो । त्यसैले त उनी जीवनमा पहिलो पटक काठमाडौं आए, पसिनाको मूल्य माग गर्दै माइतीघरको सडकमै सुते ।

शुक्रबार पनि उनी माइतीघर मण्डलामा आन्दोलनमै थिए । अन्नपूर्ण चिनी मिलका सञ्चालक राकेशकुमार अग्रवालले किसानहरुको खातामा ५० लाख पठाएको जानकारी गराउँदै र बाँकी रकम पनि पुस २५ गतेभित्र दिने बाचा गरे । लगत्तै उद्योग, बाणिज्य तथा आपूर्तिमन्त्री लेखराज भट्टले आन्दोलनरत किसानहरुलाई वार्तामा बोलाए । वार्ता गर्न अरु किसान रामविलास पनि सिंहदरबार पुगे । किसानहरुले १२ बुँदे माग पत्र पेश गरे ।

केहीबेरको छलफलपछि पाँचबुँदे सहमति भयो, जसमा माघ ७ गतेभित्र किसानहरुको बाँकी रकम दिलाउन मन्त्रालयले पहल गर्ने पनि उल्लेख छ ।

रामविलास भन्छन्, ‘मन्त्रीजीले तपाईहरुको पैसा २/४ दिनमा मिलिहाल्छ भन्नुभयो, अब खुसी नहुने ?’

उनलाई सिंहदरबारमा पाँचबुँदे सहमति हुँदै गर्दा नै घरमा फोन गरेर खुसी साट्न मन लागेको रहेछ । तर गोजीबाट फोन निकाल्ने आँट आएन । उनले हाँस्दै भने, ‘मन्त्रालयबाट कसरी गर्नू । फोन गर्न सकिनँ ।’

उनले सञ्चारकर्मीलाई धन्यवाद दिए । उनले भोलि काठमाडौंमा बसेर आँखा जँचाउने र पर्सी घर फर्किने योजना बनाएका छन् ।

आज उधारो सहमतिमा खुशी भएर सिंहदरबारबाट निस्केका रामविलासहरु भोली फेरि माइतीघरको सडकमा सुत्न आउनु नपरोस् ।

पुस १६, २०७६

काठमाडौँ — कमलादीस्थित नेपाल प्रज्ञाप्रतिष्ठानमा बुधबार नेपाल स्काउटले गरेको बालबालिकासँग प्रधानमन्त्री कार्यक्रमका लागि स्टेज चिटिक्क परेर सजाइएको थियो । स्काउटसँग आवद्ध विभिन्न विद्यालयका सयौँ विद्यार्थी सहभागी थिए। हल खचाखच भरिएको थियो ।

वीरगंज । अन्तराष्ट्रिय नयाँ वर्षको सुरुवात संगै नेपाल भ्रमण वर्ष २०२० को पनी बुधबार देखि विधिवत रुपमा सुरुवात भएको छ ।  देशभरमा विभिन्न कार्यक्रमहरु गरेर सुरु भएको भ्रमण वर्षलाई नेपालका मुख्य प्रबेशद्वार वीरगंज स्थित शंकराचार्यमा पर्यटकहरुलाई फुलकाे माला लगाई स्वागत गरि भ्रमण वर्षको सुरुवात गरिएको हो ।

नेपाल भ्रमण वर्ष २०२० समन्वय समिति पर्साद्वारा आयोजित कार्यक्रममा विभिन्न विशिष्ठ व्यक्तिहरुले भारतबाट नेपाल आउदै गरेको पर्यटकहरुलाई नेपाल कै मुख्य प्रवेश द्वारको रुपमा चिनिएको शंकराचार्यद्वारमा फुलकाे माला लगाई स्वागत गरेर पर्यटन वर्षको सुरुवात गरेका छन् ।

वीरगंज महानगरपालिकाका मेयर विजयकुमार सरावगीको प्रमुख आतिथ्यमा भएकाे कार्यक्रममा शंकराचार्य द्वारमा दुई वटा स्वागत द्वारको पनी उद्घाटन गरिएको छ ।

कार्यक्रममा बोल्दै मेयर सरावगीले नेपाल भ्रमण वर्षलाई सफल पार्न सबै क्षेत्रको बराबर योजदान र साथको आवश्यकता रहेको बताए । उनले नेपाल सरकारले अनुमान गरेको पर्यटक भित्र्याउन हामीले आफ्नो व्यवहार देखि व्यवस्था समेतमा परिवर्तन ल्याउन सुझाव दिए ।

तर कार्यक्रममा पर्यटन बर्षलाई नै मध्य नजर गरी शंकराचार्यद्वार सरसफाई गरेकाे भाेलन्टियरलाई सहभागि गराइकाे थिएन । शंकराचार्यद्वारा आसपासकाे क्षेत्र दुर्घन्धित र फाेहर भएका कारण केही समय पहिला देखि भाेलन्टियर वीरगंजकाे आयाेजनामा सरसफाई गरिएकाे थियाे ।

भाेलन्टियर समुहकाे ६ हप्ता देखिकाे सरसफाई अभियानले शंकराचार्यद्वार सफा देख्न थालेका थिए । तर पर्यटन बर्ष कै कार्यक्रम गर्दा पनि भाेलन्टियर समुहका कसैलाई जानकारी समेत नभएकाे बुझिएकाे छ । यस बिषयमा भाेलन्टियर समुह वीरगंजका संयाेजक राजन श्रीवास्तव संग बुझ्दा कार्यक्रम निकै राम्रो भएकोमा सबैलाइ शुभकामना तर आफु र आफ्नाे समुहलाई नेपालको मुख्य प्रवेशद्वारमा भएको कार्यक्रमको बारेमा जानकारी नभएकाे वताए ।

भाेलन्टियरका महासचिव श्यामसरार्फ संग बुझ्दा घण्टाघरबाट निकालिएको प्रभातफेरी कार्यक्रममा मात्र हामी सहभागी भए तर हाम्रो कुनै सदस्यहरुलाई थप कार्यक्रमको बारे कुनै समन्वय एवं जानकारी नरहेको बताए ।

कार्यक्रममा वीरगंजस्थित भारतीय महावाणिज्य दुतावासका कार्यवाहक महावाणिज्यदुत रमेश चतुर्वेदी, वीरगंज महानगरपालिकाकी उप-मेयर शान्ति कार्की, पर्साका प्रमुख जिल्ला अधिकारि जितेन्द्र बस्नेत,  नेपाली कांग्रेस पर्साका सभापति अजयकुमार द्विवेदी, वीरगंज महानगरपालिकाका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत उमेश बस्नेत, नेपाल भ्रमण वर्ष २०२० का केन्द्रिय सदस्य एवं वरिष्ठ उद्योगपति अशोक बैध, वीरगंज पब्लिक कलेजका सञ्चालक डा. दिपक साक्य, होटल व्यवसायी संघका अध्यक्ष दिपक बहादुर श्रेष्ठ, नेपाल पत्रकार महासंघका जिल्ला अध्यक्ष श्याम बंजारालगयातको सहभागिता रहेकाे थियो ।

नेपाल भ्रमण वर्ष २०२० जिल्ला समन्वय समिति पर्साका संयोजक बिनोदकुमार चौधरीको अध्यक्षतामा भएकाे कार्यक्रममा नेपाल होटेल तथा पर्यटन व्यवसायी महासंघ प्रदेश नं. २ का सचिव तथा होटल व्यवसायी संघ पर्साको महासचिव तथा जिल्ला समन्वय समितिका सदस्य तबरेज आलमले स्वागत मन्तब्य राखेका थिए भने कार्यक्रमको संचालन डा. सुष्मा तिवारी द्विवेदीले गर्नु भएको थियो ।

via :-Kalika times

बारा । जिल्लाको जितपुर सिमरा उपमहानगरपालिका– १६ पिलुवास्थित एनसेल टावरमा आगजनी भएको छ ।

सशस्त्र औद्योगिक सुरक्षा बलको ३०० मिटर पूर्वमा रहेको सो टावरमा मङ्गलबार राति अज्ञात समूहले आगजनी गरेको जिल्ला प्रहरी कार्यालय बाराका प्रहरी उपरीक्षक विकासराज खनालले जानकारी दिनुभयो ।

जनकपुरधाम । उखु उद्यमीले भुक्तानी नदिँदा सर्लाहीका १२ हजार किसान ऋणमा डुबेका छन्।

उद्योगले पाँच वर्षसम्मको बक्यौताको साँवा पनि दिन मानेका छैनन्।

तर, सहकारी र साहुबाट लिएको ऋणको ब्याजमाथि स्याज थपिएर किसानको उठिबास हुने अवस्था आएको छ।

किसानको बक्यौता भुक्तान नगर्ने उद्योगी सम्पर्कमा ल्याइदिन उद्योग, वाणिज्य तथा आपूर्ति मन्त्रालयले गृह मन्त्रालयलाई १३ पुसमा नै पत्राचार गरेको हो।

उद्योग र गृह मन्त्रालय सिंहदरबारभित्रै छन्। तर, उद्योगले १३ पुसमा लेखेको पत्र गृहमा १४ पुसमा मात्र पुग्यो।

गृहले पनि तत्कालै कारबाही नगरेर आज मात्र प्रहरीलाई निर्देशन दिने तयारी गरेको नयाँ पत्रिका दैनिकमा समाचार छापिएको छ।

“हामीलाई उद्योग मन्त्रालयको पत्र प्राप्त भएको छ, किसानको भुक्तानी नगर्ने चिनी उद्योगी खोज्न मंगलबार प्रहरीलाई निर्देशन दिने तयारी छ”, गृह प्रवक्ता केदारनाथ शर्माले बताए।

उखु किसानका विषयमा सरकारले लिएको नीति एकातिर र व्यवहार अर्कैतिर छ। त्यसो त उखुको मूल्य उठाइदिने मात्र होइन, सरकारले अनुदान पनि दिने घोषणा गरेको छ।

चालू आर्थिक वर्षको बजेटले उत्पादन परिमाणका आधारमा उखु किसानलाई अनुदान दिन ९५ करोड रुपैयाँ विनियोजन गरेको छ।

तर, अहिलेसम्म उखु किसानले गत आर्थिक वर्षको समेत अनुदान प्राप्त गरेका छैनन्।

अघिल्लो आर्थिक वर्षको नीति तथा कार्यक्रममा बाली लगाउनुपूर्व नै उखुको न्यूनतम समर्थन मूल्य तोक्ने घोषणा गरिएको थियो।

तर, बाली काट्ने वेलामा समेत समर्थन मूल्य नतोक्ने प्रवृत्ति यस वर्ष पनि दोहोरियो।

यसपालि पनि किसान आन्दोलित भएपछि अघिल्लो सोमबार मात्र मूल्य तोकिएको छ। तर, उद्योगले उखु लिने–नलिने निश्चित भएको छैन।

सर्लाहीको धनकौल गाउँपालिका–२ मा सञ्चालित अन्नपूर्ण सुगर मिलले स्थापनादेखि उखुको भुक्तानी दिन आनाकानी गर्दै आएको छ।

२०६८ सालदेखि देखि निर्माण शुरु भएको उद्योग २०७० देखि पूर्ण रूपले सञ्चालनमा आएको थियो। त्यही वर्षदेखिकै भुक्तानी उद्योगले अल्झाएको छ ।

स्थानीय राजकिशोर साहका अनुसार अन्नपूर्ण मिलले धनकौल बजार क्षेत्रका मात्र करिब आठ सयमध्ये एकजना किसानको मात्र भुक्तानी गरिएको छ।

बाँकी किसानको एक करोड ७० लाख रुपैयाँ भुक्तानी दिन बाँकी छ। तर, किसानको समूह पैसा माग्न जाँदा उद्योगले जम्मा ३२ लाख मात्र भुक्तानी गर्न बाँकी देखाएको छ।

“एक साताअघि हामी उद्योगमा गएका थियौँ, लेखाका कर्मचारीले ३२ लाखको मात्र हिसाब देखाउँदा हामी स्तब्ध भयौँ,” उनले भने, “बजार क्षेत्रबाट एकजनाले मात्र पूरा पैसा बुझेका छन्, तर सबैले लिएको भनेर कागजात तयार गरी सरकारी कर्मचारीलाई समेत देखाइसकेका रहेछन्। उनीहरूले हामीलाई ठग्न खोज्दै छन्।”

सरकारले तोकेको मूल्यमा उखु किनेका उद्योगले पैसा तिर्ने वेलामा बिचौलिया प्रयोग गरेर मूल्य घटाउँछन्। ऋणले पिल्सिएका किसान सोझै घाटा व्यहोरेर पैसा लिन बाध्य छन्।

सरकारले बनाएको कार्यविधिमा चिनी मिलले किसानलाई बैंकमार्फत उखुको मूल्य भुक्तानी गर्नुपर्ने र त्यसको जानकारी जिल्ला भुक्तानी समितिलाई गराउनुपर्ने उल्लेख छ।

तर, उद्योगले बैंकमार्फत त परको कुरा, नगदसमेत भुक्तानी गरेका छैनन्। पुरानो बक्यौता दिनुको सट्टा सर्लाहीको अन्नपूर्ण सुगर मिलले उद्योग बन्द गरेर किसानलाई झन् सताएको छ।

बक्यौता उठाउन र उद्योग सञ्चालन गर्न माग गर्दै दुई साताअघि काठमाडौं आएका उखु किसान खर्च सकिएर छटपटिन थालेका छन्।

काठमाडौँ – चिनी मिलहरुले उखुको रकम भुक्तानी नगरेपछि उखु किसानहरु अहिले आन्दोलनरत छन्। तराईमा विभिन्न क्षेत्रबाट काठमाडौँ आएका उखु किसानहरुले देखि दिन देखि आन्दोलनरत भएका हुन्।
तीन वर्षदेखि उखु किसान सङ्घर्ष समिति गठन नै गरेर अन्दोलान गर्दा आफ्ना माग पूरा नभएपछि किसानहरु काठमाडौँ आउन बाध्य भएका छन्। काठमाडौँमा चिसोमा आन्दोलन गरिरहँदा पनि किसानहरुको माग सम्बोधन हुने संकेत देखिएको छैन।
तराईका उखु किसान काठमाडौँमा आन्दोलन गरिरहँदा मधेशवादी दलहरु मौन बसेको प्रति सामाजिक संजाल देखि मिडियाहरुमा चर्को आलोचना भएको छ।

यसै विषयलाई लिएर चर्चित हाँस्यकलाकार दिपक राज गिरिले “संविधान संशोधन”को नाममा आन्दोलन गर्न तयार हुनुभन्दा पहिला किसानको माग पूरा गराउन राजनीतिक नेताहरुलाई आह्वान गरेका छन्।

मंगलबार फेसबुक मार्फत गिरिले यस्तो आह्वान गरेका हुन्। आफ्नो अधिकारका लागि काठमाडौँका सडकमा लडिरहेका तपाईका किसानहरुको माग पूरा गराउन नेताहरु समक्ष उनको आह्वान छ।

काठमाडौं । सर्लाहीबाट झण्डै ५० जनाको संख्यामा एकसरो लुगा र चप्पल लगाएरसाहुबाट चार पाँच हजार रुपियाँ सापटी मागेर काठमाडौं आएका उखु किसानहरुको दैनिकी अहिले माइतीघर मण्डलामा ब्यानर बोकेर उभ्भिने भएको छ । काठमाडौंको कठ्यङ्ग्रिदो जागो समेत थापा नपाएका कृषकहरु उद्योगीहरुसँग उखुको मूल्य खोन्दै खुट्टामा चप्पल र सर्टका भरमा काठमाडौं आएका थिए । दिनभरी घाममा बस्दा तातो हुने भएता पनि बिहान बेलुकी र रातिको चिसोबाट गुज्रिनुपरेको छ । तै पनि सरकार र उद्योगीहरुसँग आफ्नो श्रम र उत्पादनको मूल्य खोज्दै किसानहरु संघर्षमा छन् । आफ्ना कुरा नराखे सरकारले कसरी सुन्ला ? राखौं भने एउटै कुरा सयौंलाई कति पल्ट कति समयसम्म भनौं ? एक किसान भन्छन् । सर्लाही क्षेत्र न. ४ का सयौं किसान अहिले रिऋ तिर्न नसकेर आत्माहत्या गर्नुपर्ने अवस्थामा पुगेका छन् । अन्नपूर्ण सुगर एण्ड इन्डस्ट्रिजले दिएका बिल भौचर देखाउँदै किसान रामबिलास महतो कोइरीले भने, ‘मिलले पैसा दिन्छ भनौं भने मिल बन्द छ, दिँदैन भनौ भने आफूलाई साहुले छोड्दैन ।

 एकातिर आफूले लिएको रिऋको व्याज बढ्दै छ भने अर्कोतिर सम्पूर्ण काम छोडेर रिऋ काडेर काठमाडौं आउँदा झन ठूलो आर्थिक भार आफूहरुमा पर्दै गएको उनले बताए । सबै किसानका भएका जमिन रिऋ तिर्नुपर्ने अवस्था सिर्जना भएकाले सरकारले आफूहरुलाई न्याय र सुकुम्वासी हुनबाट जोगाउन आग्रह गर्दै थिए ।

“कृषकहरूले आत्महत्या गर्नुपर्ने परिस्थिति बन्दैछ, सरकार छिटो आँखा उघार !”